Wachtgeld

Even wat financiële getallen op een rij over onze voormalige wethouders (met dank aan Elsevier). Judith Schouten (VVD) was wethouder in Zaanstad van 1998 tot 2006. Van 2006 tot en met 2009 kreeg ze €268.455,- wachtgeld. Gezien haar leeftijd -ze is inmiddels 65- was ze vrijgesteld van sollicitatieplicht. Nel Kroesen (CDA) zat gedurende diezelfde periode op het bestuurspluche. Ze hield er tot en met 2008 €150.677,- aan over. Een stuk minder dan Judith, maar Nel is dan ook twee jaar ouder en vangt dus al een paar jaar AOW.

Nog een paar namen. PvdA’er Daan Sanders (66) kreeg in 2006 €29.674,- aan wachtgeld. Daarvoor had hij ook al de nodige jaren geïncasseerd, maar die cijfers zijn niet bekend. En de 42-jarige Cees Loggen (VVD) was slechts vier jaar wethouder, maar kreeg tot en met 2009 toch nog €162.143,-.

Cees Loggen heeft al jarenlang een goedbetaalde directiebaan. Hij krijgt daar nog een zakcentje bovenop, omdat hij in de Provinciale Staten zit. En bij mijn weten is hij als net-veertiger prima in staat geweest om te solliciteren, opdat hij geen beroep hoefde te doen op een wachtgeldregeling. Desondanks maakte hij met graagte gebruik van het politiek-financiële vangnet.

Het is gek geregeld in Nederland. Politici die de meest rigide regels bedenken om werklozen aan een baan te helpen dan wel te korten op hun uitkering bedelen zichzelf na hun politieke carrière riante uitkeringen toe. Gewoon, omdat het kan. Want alle mensen zijn gelijk, maar sommige mensen zijn meer gelijk dan anderen. De sollicitatieverplichtingen voor oud-wethouders (en Kamerleden, en ministers, en nog een paar politieke bloedgroepen) zijn mild, het wachtgeld langdurig (maximaal vier jaar) en hoog. Voor dat geld hadden ook speeltuinen aangelegd kunnen worden, verenigingen overeind gehouden of cultuur gered.

Zelfs als een wethouder voortijdig opstapt, kan hij/zij een beroep doen op de wachtgeldregeling. Leny Vissers (ZOG) werd in 2002 collegelid, maar hield het door eigen disfunctioneren nog geen jaar vol.  Desondanks maakte ze daarna twee jaar lang aanspraak op wachtgeld. Nu is ze weer wethouder. De gemeentelijke penningmeester kan alvast één à twee ton (minimaal) opzij zetten om Leny straks van een nieuw spaarpotje te voorzien.

Democratie mag best wat kosten. Moet dat zelfs. Maar in dit geval worden de vissers wel duur betaald. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.