Ons Indië

“We kregen krijgsgevangenen en die werden meerdere malen neergeschoten, waarbij dan de kreet was: ‘Ga jij maar pissen’, waarop de mensen zich omdraaiden en in de rug neergeschoten werden.” Aldus de gewetensvolle Indië-veteraan Joop Hueting in 1969. Het was precies dezelfde boodschap die verzetsman Aldert Klaas Dijkema in september 1944 kreeg van nazimedewerker Siert Bruins. “Geh mal eben pissen”, zei hij tegen zijn gevangene. Waarna Bruins zijn prooi in de rug schoot. Op (de veroordeelde) Bruins wordt nog steeds gejaagd, de Nederlanders die Indiërs vermoordden zijn allemaal ongestraft ontkomen.
Nu er foto’s zijn opgedoken van het executeren van Indiërs door het Nederlandse leger laait de discussie weer op over de ‘politionele acties’. Lelijk eufemisme voor een Nederlandse onderdrukkingsoorlog in een land waar het niets te zoeken had. Zo’n 150.000 Indiërs lieten het leven dankzij koloniaal Holland, tegenover ongeveer vijfduizend Nederlanders.
Op televisie reageerde afgelopen week een veteraan met de opmerking dat bij zijn onderdeel zich nooit dergelijke excessen hadden voorgedaan en dat mensen die niet in Nederlands-Indië waren geweest geen recht van spreken hadden. Het is een argument uit de Zuid-Afrikaanse apartheidstijd. Wie niet in Zuid-Afrika was geweest kon geen mening hebben over de omgang met de gekleurde bevolking, aldus de apartheidsvoorstanders. Poncke Princen en andere weldenkenden waren overigens wel aanwezig in Indië. Ze kregen eveneens een Nederlandse opdracht om te moorden. En weigerden. Bovengenoemde veteraan zal hen ongetwijfeld zien als collaborateurs. Mijns inziens waren het helden.  
Het NIOD wil al geruime tijd een samenhangende nota maken over de gedragingen van Nederland in Nederlands-Indië. De Nederlandse regering gaat echter nog altijd niet in op dat verzoek. (Het CDA heeft wel al laten weten zich liever met de euro bezig te houden. Heeft misschien iets te doen met eerst vreten en dan moraal.) De Duitsers uit de jaren 1940-1945 te veroordelen blijkt eens te meer een stuk makkelijker te liggen dan het eigen bloeddorstige verleden onder de loep leggen. Want zo groot was het verschil soms niet tussen de nazi’s in Nederland (1940-1945) en de Nederlanders in Indië (1947-1949).

Op 21 juli aanstaande is het exact 65 jaar geleden dat de eerste politionale actie plaatsvond. Een mooie dag om een alomvattend onderzoek af te kondigen naar de georkestreerde moord- en martelpraktijken in Ons Indië. 

1 reactie op “Ons Indië”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *