Waterlandse leesperikelen

Omdat het privatiseren of anderszins op afstand zetten van de PTT, de NS, de energievoorziening en een deel van de gezondheidszorg zo’n eclatant succes was, wordt nu ook de bibliotheek vercommercialiseerd. Althans, in de gemeente Waterland. Het dorp in kwestie wil bezuinigen, en zoals overal zijn daarvan de welzijns- en culturele instellingen het grootste slachtoffer. De bibliotheek moet zelfs bijna de helft van het budget inleveren.

Maar zie, de redding komt uit Lelystad. En wel van Karmac Bibliotheek Service, dat voor het nieuwe bedrag bereid is om vanaf 2014 een bibliotheek in stand te houden. Ik ben wel eens bij Karmac geweest, op een bedrijventerrein in de polder waar je nog niet dood gevonden wil worden. In the middle of nowhere staat daar een enorme onderneming die zich onder meer bezighoudt met digitaliseren. Hoewel ik er uiterst vriendelijk werd geholpen, zou ik mijn bezoek aan Karmac graag willen beperken tot die ene visite. Wat een geestdodende omgeving. Net niet wat een bibliotheek nodig heeft of wil zijn.

Bibliotheken moeten niet alleen boeken uitlenen, maar ook werken aan leesbevordering, het betrekken van scholen en het bestrijden van laaggeletterdheid. Aan inspireren, zo u wilt. In Waterland kunnen ze dat voortaan wel op hun buik schrijven. De bibliotheek wordt er een uitgeklede boekenkast. Hopelijk faalt het experiment, want voor je het weet stappen overal in den lande gemeenten over op dit onzalige bezuinigingsmodel.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.