Beetje laat, gemeente

Op 2 juli deed ik een brief in de bus voor het gemeentehuis. Het was, met een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur, een verzoek aan het college van B&W om me de financiële fractievergoedingen over de jaren 2010 en 2011 te doen toekomen. Inmiddels zijn we meer dan vier weken verder, maar B&W liet taal noch teken horen. Da’s niet zo handig. Voor een WOB-verzoek gelden namelijk wettelijke termijnen. Ik citeer de rijksoverheid: “De aangesproken overheidsinstantie beslist uiterlijk binnen 4 weken over het verzoek. Deze termijn kan nog eens met 4 weken verlengd worden. Dit moet de instantie die het verzoek behandelt schriftelijk en gemotiveerd meedelen voordat de eerste 4 weken zijn verstreken.”

Het wordt dus tijd voor de volgende stap. Ik citeer de Rijksoverheid nogmaals: “Als de beslistermijn verstrijkt zonder dat een beslissing is genomen, kunt u het bestuursorgaan een brief sturen. Hierin wijst u het bestuursorgaan erop dat de beslistermijn is verstreken. En dat u recht heeft op een dwangsom wanneer u niet binnen 2 weken een beslissing ontvangt.” Die nieuwe brief ging dus gisteren de deur uit. En na veertien dagen gaat de meter lopen. Nog een citaatje, over die dwangsom:
“€ 20 per dag voor de eerste 2 weken;
€ 30 per dag voor de volgende 2 weken;
€ 40 per dag voor de overige dagen.”

De gemeentelijke schade kan oplopen tot maximaal €1260,-. Best aardig, met een vakantie in het vooruitzicht. Maar eerlijk gezegd heb ik liever het overzicht hoe de partijen hun fractiegelden besteedden. Net zo goed als ik graag een reactie wil op mijn aan de gemeente gemailde suggestie de dato 19 juli om een aantal stervende gemeentelijke bomen water te geven. Verder dan een ontvangstbevestiging kwam het niet. Nog een geluk dat het de afgelopen dagen een paar keer flink regende. Wellicht redt dat in ieder geval een deel van de bomen langs de Den Uylweg.

Of de gemeentelijke communicatie nog te redden valt durf ik niet te voorspellen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.