Bij de dood van Rutger Hauer

Vorig jaar had ik voor het laatst contact met hem. “Ik ga het herlezen”, mailde hij in maart 2018. “Als ik je boek kan terugvinden in mijn chaos.” Dat boek betrof mijn biografie over Walraven van Hall. Rutger Hauer had jarenlang geprobeerd een speelfilm van de grond te tillen over deze Zaanse verzetsman. Op zijn verzoek waren twee beoogde scenarioschrijvers naar Zaandam gereisd om de mogelijkheden te verkennen. Ik leidde ze rond door de Westzijde, zij brachten verslag uit aan Rutger Hauer. Maar die kreeg de financiering niet rond van wat zijn speelfilmdebuut als regisseur moest worden. En er was nog een reden waarom het misliep, schreef hij: “Met veel goedwil en research kwam er uiteindelijk een scenario op tafel waarvan ik vond dat het te plat was en zeker geen recht deed aan het verhaal van Walraven. De eerste schrijfster van het scenario had geen ervaren en dat bleek dus ook. Het geheel is uiteindelijk vooral door te veel aan ego van een aantal mensen kapot gelopen. Met bloedend hart heb ik dat moeten aanzien.”
Hij was benieuwd naar Bankier van het verzet, de film over Van Hall die vorig jaar wèl de bioscoop haalde. Het resultaat viel hem niet mee. “Pijnlijk en brutaal zoals de belangrijkste feiten dan wel verbogen of verbloemd waren in deze versie.” En verwijzend naar de Eerebegraafplaats in Bloemendaal waar Walraven van Hall begraven ligt: “Enfin, duinzand er over. Over een zo rijk leven en breeddenkende ziel. Met groot verdriet en tegenzin. Bah.”

Ik kon me wel vinden in zijn woorden en had graag gezien dat Rutger Hauer de film had gedraaid. Helaas, het mocht niet zo zijn.

 


Waardeer dit artikel

De content op deze website is in en uit principe gratis, maar het maken ervan kost wel geld. Vond je het de moeite waard? Laat het blijken met een kleine bijdrage en help bij het mogelijk maken van onafhankelijke artikelen.

Bedrag



0 reacties op “Bij de dood van Rutger Hauer”

  1. Wat jammer, die verfilming van je boek zou een mooie kroon op je werk geweest zijn. Over de andere verfilming was ik niet zo erg enthousiast. In ieder geval een mooie herinnering aan Rutger Hauer

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *