Veteranen (?)

Zeg tien keer achter elkaar ‘veteraan’ en je weet niet meer wat het woord betekent. Het roept bij mij associaties op met schoenen en met grote geschubde reptielen. Misschien dat die veteraan uit Heemstede er ook verward van raakte. De clou is namelijk dat hij nooit de Korea-veteraan was die hij voorgaf te zijn. 77 jaar is deze Gerard Visser, en deze week viel hij door de mand. De twee Korea-medailles op zijn jasje, zijn oorlogsbelevenissen; het was allemaal schijn.

Het bericht in de krant van gisteren riep overigens wel vragen op. Waarom deed Gerard Visser alsof hij in Azië had gevochten? Hoe reageerde hij op de demaskerade? En wie ontmaskerde hem na al die jaren? We weten het niet. Misschien dat het Veteraneninstuut, dat vaststelt wanneer iemand zich veteraan mag noemen, het wel weet. Ze mogen me mailen.

Ik geloof niet dat het gedrag van de heer Visser uniek is. De afgelopen jaren heb ik veel mensen gesproken die de Tweede Wereldoorlog meemaakten en helaas zaten daar ook een paar fantasten bij. Ze hadden in het concentratiekamp of het verzet gezeten en daarbij verschrikkelijke dingen meegemaakt. Maar niet heus. Meestal was er sprake van een roep om aandacht. Soms van een bewuste leugen, die vaak tientallen jaren lang werd rondverteld. Opvallend overigens dat nooit iemand zich inbeeldde dat hij NSB’er was. Maar dat terzijde.

Wie een rondje maakt over het wereldwijde web ziet dat Gerard Visser penningmeester was van het Voormalig Verzet Haarlem en van de Vereniging Oud Militairen Nederlands-Indië, coördinator van de Nationale Comissie 4 en 5 mei en lid van de adviescommissie Veteranen Heemstede. Ook gaf de oude strijder regelmatig voorlichting aan jongeren vanuit de Stichting Samenwerkend Verzet. In die hoedanigheid vertelde hij de schooljeugd ook hoe hij, hoewel nog maar net 7 jaar toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, in de vijf jaar daarna vluchtende mensen de grens overhielp. En thuis hangt zelfs een echte onderscheiding die president Eisenhower hem schonk vanwege zijn Korea-werk op een torpedojager. Hopelijk heeft veteraan Visser, staande voor de ongetwijfeld aandacht luisterende leerlingen, vooral zijn mond gehouden over zijn niet-beleefde avonturen en goed op de centjes gepast van de organisaties waarvoor hij actief was.

Intrigerend, zo’n man.

0 reacties op “Veteranen (?)”

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *